Oorzaak en gevolg
Gisteren na het schaatsen had ik spierpijn in mijn armen. Je bent geneigd in zulke gevallen een verband te zien en ik peinsde me dan ook suf wat voor rare oefeningen we in vredesnaam hadden gedaan.
(Als ik op dat moment autistisch was geworden had ik dus kunnen denken dat men van schaatsen autistisch wordt en dan had ik misschien wel een landelijke campagne op touw gezet om mensen op de vreselijke gevaren van schaatsen te wijzen.)
Pas toen ik bij het op de bank neerploffen automatisch naar mijn rug greep herinnerde ik mij dat ik ’s middags ook nog een stoepje had gelegd. Dat was hard nodig want er lag geen tegel horizontaal achter het volkstuinhuisje, je moest oppassen je nek niet te breken want sommige tegels stonden zelfs al bijna op hun kant. Het was (en is) dan wel een amateurstoepje maar volgens dit woeste ontwerp waren de tegels natuurlijk niet gelegd, dat is het gevolg van verzakkende veengrond.
Om de kuilen onder al die scheve tegels te vullen heb ik ook nog met armkracht een kar grond geschept en versleept. Geen zand? Nee, buiten het complex, bij de uitgang ‘stadspark,’ ligt momenteel namelijk wel een berg grond maar in bergen zand wordt niet voorzien, we moeten het doen met wat we hebben nietwaar. De grond zat vol stokjes en steentjes, het was nog een heel gemier. Maar wat ik dus maar zeggen wilde: die armen hadden alle recht op spierpijn ondanks dat ze niet geschaatst hadden.
Gelukkig was er nog taart*. Een halve, van zondag. Een kwart aten we als dessert, de rest ging gisteravond op na het schaatsen. Met warme chocola.
* Duitse kruisbessenconserven die op moesten en snippers notenspul dat leek op marsepein, gevlijd op een bodem van niet al te zoet cakedeeg.

Tjonge, wat ben jij toch een werker!!!!Ik zit momenteel op een geleende laptop = wennen.
Doe jij ook wel eens helemaal NIKS?
Groetjes!!
Geplaatst door: Thérèse | 24 november 2009 om 12:09
Ja mooi is dat he, dat mensen onverklaarbare dingen direct aan iets willen toeschrijven. Gelukkig herinnerde je je nog op tijd dat je, oh ja, ach, hoe kon ik het vergeten, kilo's en kilo's grond en stenen had versleept enkele uren daarvoor... Raar mens, die Aargh. ;) Ben je ook af en toe lief voor je lijf? :)
Geplaatst door: Wenz | 24 november 2009 om 13:42
Iemand met een (volks)tuin hoeft - vlgs mij - niet aan sport te doen: alle spieren worden getraind lees ik hier.
Geplaatst door: Hendrika | 24 november 2009 om 14:01
Zo'n tuintje heeft duidelijk nog heel wat voeten - en handen - in aarde. :-)
Geplaatst door: Jan K. | 24 november 2009 om 15:05
Volgende keer toch eens je fototoestel meenemen hoor, ik wil dat allemaal weleens zien, niet dat ik je niet geloof, maar gewoon zomaar. ;-)
Geplaatst door: ria | 24 november 2009 om 16:24
@therese: Ja hoor, nu bijvoorbeeld ;-)
@Wenz: Het geheim is: goed afwisselen :-)Vergeleken met werken in een verpleeghuis is dit allemaal een fluitje van een cent.
@ria: De camera heb ik zelden bij me en als ik hem wel meeneem dan heb ik wel weer vieze modderhanden. Maar ik zal proberen er nog eens om te denken.
Geplaatst door: aargh | 24 november 2009 om 16:57
En mag het resultaat er zijn?
Geplaatst door: Jetske | 24 november 2009 om 17:05
@Jetske: er staan geen tegels meer op hun kant en er zijn geen kuilen meer maar het geheel golft nog wel wat. Dat is niet erg want dat geeft het geheel precies de juiste gemoedelijke uitstraling ;-)
Geplaatst door: aargh | 24 november 2009 om 17:59
Tsja, waar gehakt wordt vallen spaanders...
Geplaatst door: Me! | 24 november 2009 om 21:53
Hoe dik is die veengrond daar eigenlijk? Ik zag in Hervonden Stad dat er aan de andere kant van die sloot bij jullie een veenterp heeft gelegen.
Geplaatst door: Gelkinghe | 24 november 2009 om 21:55
@Gelkinghe: oh dat zal de ganzenheuvel wezen, er ligt daar inderdaad een bargie.
De grond is niet overal venig, het wisselt nogal. Ik heb ook een zanderig hoekje in de tuin, maar als je aan de slootkant springt kun je het twee meter verder nog voelen trillen.
Geplaatst door: aargh | 24 november 2009 om 22:30
De stratemaker op veen show!
Geplaatst door: yak | 25 november 2009 om 10:19